In grote delen van Europa is het reeds zeer droog, na een winter met zeer weinig neerslag en een kurkdroge zomer vorig jaar, de droogste zomer in 500 jaar. Nu lonkt de zomer weer, en deskundigen die met WIRED spraken maken zich zorgen dat een ernstig watertekort levens, industrie en biodiversiteit op grote schaal kan bedreigen. De toestand kan dus komende zomer nog erger worden dan afgelopen zomer, toen op diverse plaatsen in Europa reeds zogenaamde hongerstenen bloot kwamen te liggen, en eigenlijk heel het noordelijk halfrond onder de droogte en de hitte leed.

Het European Drought Observatory houdt indicatoren van droogte in het hele continent bij, ook via satellietmetingen, en suggereert dat uitgestrekte regio’s veel droger zijn dan ze zouden moeten zijn. “Eerlijk gezegd is dit probleem in heel Midden-Europa wijdverbreid”, zegt Carmelo Cammalleri van de Polytechnische Universiteit van Milaan.

Hij schat dat de stuwmeren in Frankrijk en Noord-Italië 40 tot 50 procent lager liggen dan zou moeten. De langste rivier in Italië, de Po, staat 60 procent onder zijn normale peil. Bovendien ligt er in de Alpen ongeveer de helft minder sneeuw dan normaal voor deze tijd van het jaar. Dat is een groot probleem, want een groot deel van Midden-Europa is elk voorjaar afhankelijk van het smeltwater van deze beroemde bergen. “De Alpen staan niet voor niets bekend als de watertorens van Europa,” zegt Cammalleri.

Frankrijk heeft net zijn droogste winter sinds 60 jaar achter de rug. Ook in het VK staan veel rivieren op recorddiepte. En de Rijn, een verkeersader die ontspringt in de Alpen en door meerdere landen naar de Noordzee stroomt, is vorig jaar aanzienlijk gedaald, wat enorme problemen veroorzaakte voor binnenschepen die hem gebruiken om goederen te vervoeren. Volgens sommige schattingen staat de rivier nu 1 tot 2 meter onder het gemiddelde niveau voor deze tijd van het jaar.

Maar heel opmerkelijk. Reeds in 2018,2019, 2020 en 2022 hebben we droogtes gehad, met vorig jaar wel de ergste in lange tijd, en nu komende zomer mogelijks nog erger. Opmerkelijk in dit verband is dan ook deze profetie van een Duitse zieneres uit 1821, namelijk de Augustijnerzuster Anna.K. Emmerick:

[…] Ik zag de aarde […], overdekt met donkerte en duisternis (op geestelijke wijze te verstaan, red.). Alles verdroogde en stierf af. Ik zag dat met ontelbare bijzonderheden bij schepselen van allerlei soort, zoals bomen, struiken, planten, bloemen en velden. Het was alsof men het water uit de beken, de fonteinen,de rivieren en de meren pompte, of dat het weer terugkeerde naar zijn bron, naar de wateren boven het uitspansel of rond het paradijs. Ik trok over de verlaten aarde en zag de rivieren als dunne linten, de meren als zwarte afgronden, waar men alleen in het midden nog een paar plassen water zag […] Ik zag ook plaatsen en mensen in de droevigste toestand van verwarring en ondergang en ik zag hoe de aarde steeds woester en onvruchtbaarder werd naarmate de duistere werken van de mensen toenamen. Ik zag veel gruwelen tot in bijzonderheden; ik herkende Rome en ik zag de Kerk onderdrukt en haar verval van binnen en van buiten. […]

Opgedroogde bedding van de Leysse in Zuid-Frankrijk, in de zomer van 2022.
De opgedroogde Bandiat in het Franse departement Charente, augustus 2022.
De opgedroogde Doubs in Frankrijk, augustus 2022.

Ook elders in de wereld krimpen rivieren of meren:

De Yangtze rivier in augustus 2020, 2021 en 2022.
Het Penuelas Meer in Chili.

Bron: Wired

Advertentie